Przedstawienie „Pesach” (grupa 1)

19 kwietnia grupa I przygotowała krótki spektakl przedstawiający tradycję Paschy celebrowanej do dziś u Żydów na pamiątkę wyjścia z Egiptu z niewoli faraona.

Pascha ta jest dla chrześcijan zapowiedzią i figurą Paschy Chrystusa, który wyprowadził nas z niewoli zła i grzechu do życia w łasce uświęcającej. Tę wielka tajemnicę i zwycięstwo Chrystusa celebrowaliśmy w Triduum Paschalne.

Przedstawienie przygotowane przez wychowanki I grupy było cenna pomocą w przygotowaniu się do Świąt Paschalnych.

{gallery}kronika/2011/04-19/{/gallery}

Słowo „pesach” oznacza „przejść”, „ominąć”. Tej nocy, kiedy anioł Boży przechodził przez Egipt powodując śmierć wszystkich pierworodnych, domy Izraelitów chronione były krwią baranka paschalnego. W następstwie tego, naród Izraela został wypuszczony z niewoli i wyszedł z ziemi egipskiej. Od tamtej pory Pascha upamiętnia ocalenie pierworodnych Izraela od śmierci w Egipcie.

Pascha jest jednym z najradośniejszych świąt. Jest to wielkie święto wolności, obchodzone na pamiątkę uwolnienia Żydów z niewoli, uważane za najważniejsze wydarzenie w historii żydowskiej.

„Pamiętaj dzień opuszczenia Egiptu każdego dnia Twojego życia”

„Nie będziesz w nie jadł chleba kwaszonego:

Siedem dni będziesz jadł bez kwasu, chleb utrapienia;

Boś w strachu wyszedł z Egiptu,

Abyś pamiętał na dzień wyjścia twego z Egiptu,

Po wszystkie dni żywota twego”.

(5 Mojż. 16:3)

W tygodniu przed świętem Pesach sprząta się bardzo dokładnie domy, aby nie pozostał nich żaden ślad kwasu (drożdży), wypieku z drożdżami bądź zaczynem, ani resztki jedzenia. Nawet kieszenie ubrań, szczególnie dzieci, są dokładnie oczyszczane z okruszków. Usuwa się i pali „chamec” (zakis) czyli okruszki chleba. Słowem „chamec” określa się wszystko, co podlega procesowi fermentacji: drożdże przedstawiają grzech i złe instynkty, a ponieważ pachną, są symbolem próżności.

Ojciec rodziny, odziany w białą szatę, z podniesionym szerokim kołnierzem, w haft srebrzysty ozdobnym oraz takąż krymką, otoczony rodziną i domownikami zasiada (…) ze szczególną wygodą i patriarchalną powagą na dobrze wysłanym miękkim oparciem opatrzonym, siedzeniu. Na stole znajdować się powinno co następuje: macca, główny symbol pesachowego święta, pośpiesznego ujścia z Egiptu; chrzan, godło gorzkiej dokuczliwej doli w czasie pobytu w Egipcie; Zeroa, to jest kawałek na wpół pieczonego mięsa, przypominający naprędce pieczonego baranka; w końcu Charoset, rodzaj masy z tłuczonych orzechów, migdałów, jabłek zaczynionych winem, barwą i gęstością podobną do gliny, z której Izraelici, odrabiając pańszczyznę, cegłę wyrabiali.

Ceremonia pesachowa Seder zaczyna się od odmówienia przez ojca rodziny błogosławieństwa nad winem Kidusz, za którym wszyscy stół okalający wtórują Amen i każdy swój kielich wychyla. Wychylanie kielichów przy odpowiednich modlitwach podczas całej wieczerzy powtarza się czterokrotnie.

„Otóż to jest ów chleb nędzny, jaki spożywali przodkowie nasi na ziemi egipskiej. Kto głodny, niech przyjdzie z nami jeść, każdy kto pragnie niech z nami Pesach odprawi. Obecnie jesteśmy tu, na rok przyszły w ziemi izraelskiej. Obecnie jesteśmy niewolnikami, na rok przeszły będziemy wyzwoleni”.